şerefsiz küçük karınca

Baba olunca masal bilmek lazım, bilmeyince böyle masallar uydurmak zorunda kalabiliyor insan.

Bir varmış bir yokmuş. bir zamanlar diyarın birinde küçük bir karınca yaşarmış.
herkes arpa toplarken o çok uzaklardan buğday topluyormuş. arkadaşları ona gülüyormuş.

-hey ufaklık, her yer arpa sen niye uzaklarda buğday arıyorsun.? diyorlarmış.
ama o diğerlerine kulak asmıyor herkes günde 10 arpa toplarken o 1 tane buğday için uzun yollara gidiyormuş.

Günler geçmiş, uzun kış geceleri başlamış. herkes arpa yemekten bıkmış. küçük karıncanın kapısına dayanmışlar.

diğerleri-hey ufaklık sana 10 arpa verelim bize 1 buğday ver.
kk- olmaz
diğerleri- peki 50 arpa versek ?
kk-yine olmaz
diğerleri- 100 ?
kk-ıhıı..
diğerleri - 500 son
kk - tamamdır . demiş ve 1 buğdaya 500 arpa toplamaya başlamış.

Arpadan bıkan tüm karıncalar küçük karıncaya koşmuş, arpalarını vermişler ve buğday almışlar.

Fakat bu davranış bir süre sonra yuvadaki tüm arpaların küçük karıncada toplanmasına neden olmuş.
Ekonomi çökmüş.
Açlık başlamış.

Herkes küçük karıncanın eline bakmaya başlamış. O da kimseye arpa vermezmiş, çok cimriymiş.
koloninin yarısını borçlandırmış, diğer yarısını da zaten karın tokluğuna arpa taşıyormuş bizim küçük karıncaya. günler geçtikçe arpasına arpa, gücüne güç katmış küçük karınca.
Borcunu ödeyemeyenlerin kimisini koloniden kovmuş, kimisini dövdürmüş.

Küçük karınca zamanla çevrede "şerefsiz küçük karınca" olarak anılmaya başlamış.

İşte yavrum insanlarda böyle ilk başta iyi görünselerde sonradan şerefsiz olduklarını görebilirsin..
bıdı bıdı bıdı..
(...)