Cenazeleri bilirsiniz. Sevilen bir insan kaybedilmiştir ve ona borçlu olunan son görev yerine getirilmek için bir araya gelinir. Mefta gömülmediği sürece herkes çok gergin ve huzursuzdur, herkes çok ciddi, çok hüzünlüdür. Mefta gömüldüğünde herkezde gereksiz bir rahatlama oluşur. Bu rahatlama bazen öyle bir şamataya dönüşebilir ki, özellikle yaşlılar arasındaki “allah kavuştursun”, “senin helvanı ne zaman yiyeceğiz”, “kim kime pamuk tıkar” esprileri, mefta ile ilgili eski güzel , komik anılar vs. Alır başını gider. Bi bakarsınız cenaze konvoyu olmuş bir düğün konvoyu.
Bazı insanlarda cenazelerde çok acıkma, kimilerinde cenazelerde tutan gülme krizleri gösteriyor ki, insan ölüme yaklaştıkça hayata sarılıyor. Sanırım birazda sinirleri bozuluyor.
0 yorum yapılmamış:
Yorum Gönder